Spreekuur

Reverse sneezing

Bij reverse sneezing, oftewel ‘omgekeerd niezen’, maakt de hond gedurende een korte periode van 1 tot 2 minuten een snel snuivend, rochelend en snurkend geluid, staat met de hals gestrekt en vaak met de ellebogen wat naar buiten. Het lijkt alsof hij moet kokhalzen en tegelijkertijd in zeer ernstige ademsnood is. Voor de hond is het natuurlijk geen prettige ervaring, maar voor een onwetende eigenaar ronduit angstaanjagend. Reverse sneezing is echter iets wat regelmatig voorkomt bij honden en is over het algemeen volkomen onschuldig.
Het ontstaat meestal wanneer de hond opgewonden is, nadat hij gegeten of gedronken heeft, na inademing van parfum of rook en soms na de kennelhoest neusenting, maar ook wel zonder aanwijsbare aanleiding. Het wordt veroorzaakt door irritatie van het slijmvlies in de keelholte boven het zachte gehemelte. Dit zorgt voor een spasme van de spieren in de keelholte, waardoor de keelholte gedeeltelijk wordt afgesloten. Doordat de hond toch geforceerd probeert te ademen, produceert hij het typische snurkende geluid.
U kunt het reverse sneezing zelf makkelijk en direct verhelpen door de hond te laten slikken; wrijf over zijn keel of houdt kort de neusgaten dicht.
Er is dus over het algemeen geen behandeling nodig door de dierenarts, maar als het steeds langer duurt of erg vaak gebeurt (meerdere malen per dag) of als de hond zelfs flauwvalt, dan moet er natuurlijk wel gekeken worden of er iets in de neus of keel zit wat de problemen veroorzaakt.

Babesiosis   Slakkenkorrels   Vlooien   Patella Luxatie   Urine verlies    Giftige stoffen

De gezondheid van de Fox.
Een fox die goed voer en voldoende beweging en geestelijke stimulans krijgt, vertoont zelden probleemgedrag. Hij kan stress aan, wordt bijna nooit ziek en blijft tot aan zijn einde actief.
Actueel is het probleem van OVERVACCINATIE

De laatste twintig jaar hebben we het aantal vaccinaties dat honden krijgen , geleidelijk zien toenemen. Echter in plaats van al die vaccinaties de gezondheid en de levensduur van de honden verlengen, heeft de praktijk helaas het tegengestelde laten zien.
Overvaccinatie heeft geleid tot onverwachte en ongewenste reacties op vaccinaties, wat resulteert in vaccinosis , de term die wordt gebruikt voor de ongewenste reacties. De reacties kunnen variëren van nauwelijks merkbaar tot aan de dood van de hond. Ze kunne optreden na één vaccinatie, na een aantal tegelijkertijd gegeven vaccinaties, of na een herhaalde vaccinaties in relatief korte tijd. Te veel vaccinaties die te snel achter elkaar worden gegeven, kunnen het immuunsysteem van een pup schaden en resulteren in ernstige gezondheidsproblemen.
De jaarlijkse vaccinaties blijken ook niet Nodig te zijn.

Volgens Current veterinary Therapy X1-205 van Kirk, het  tekstboek dat in Amerika bij veterinaire opleidingen wordt gebruikt, is er geen wetenschappelijke basis of immunologische reden om jaarlijks opnieuw te vaccineren. Immuniteit voor virussen kan vele jaren voortduren, zelfs een heel foxenleven lang.
Wanneer een fox al antistoffen tegen een bepaald virus in zich draagt, kan een volgende enting zijn immuunsysteem compleet overhoop halen. Zo hoeft een rabiësenting slechts om de drie jaar  worden gegeven en zou je je fox Nooit tegen rabiës moeten laten enten als hij nog geen 6 maanden is. Als je een rabiësenting samen met andere vaccins laat toedienen, kan dit leiden tot agressie, epilepsie en aandoeningen die worden gekenmerkt door aanvallen. Vele holistische dierenartsen geloven tegenwoordig dat de voordelen van diverse vaccins Niet opwegen tegen de risico’s.
Veelvuldig vaccineren, slechte voeding en de pup te vroeg laten castreren, kan een ziekte veroorzaken die hypothyroïdisme heet. Dit is een slecht werkende schildklier, wat resulteert in lichamelijke en geestelijke afwijkingen. De schildklier is onderdeel van het endocriene stelsel, dat niet alleen veel van de hormonen in het lichaam bestuurt, maar ook het vermogen van de hersens om met stress om te gaan.
Lichamelijke symptomen van hypothyroïdisme kunnen zijn.
Hartafwijkingen, de fox is te koud of te warm onder de geven omstandigheden, vette schilferige huid en zwart uitgeslagen huid op de buik, verlamming, attaques gewichtstoename., agressie naar andere honden toe, moeite met leren, scheidingsangst, de hond likt voortdurend aan één plaats, meestal op de poot, hyperactiviteit.
Laat de dierenarts bloedonderzoek doen inzake een volledig schildklieronderzoek

Babesiosis   Slakkenkorrels   Vlooien   Patella Luxatie   Urine verlies    Giftige stoffen

Slakkenkorrels
Eigenaren van huisdieren, met name honden en katten, moeten erg voorzichtig zijn met het gebruik van slakkenkorrels.
Met die chemische korrels wordt in tuinen de slakkenplaag bestreden. Als een hond de korrels heeft gegeten, gaat hij, zonder behandeling onherroepelijk dood. Zo waarschuwen de dierenartsen. Tuin bezitters kopen ter bescherming van de planten chemische slakkenkorrels. Maar honden, katten en andere huisdieren die de korrels hebben gegeten krijgen toevallen en krampen. De waarschuwing op de verpakking van de bestrijdingsmiddelen is onvoldoende duidelijk, die zou veel alarmerender moeten zijn, zegt dierenarts de Rooy uit Den Haag.
Joris Robben hoofd van IC van de dierenfaculteit in Utrecht bevestigd het verhaal van de Rooy. Het gaat om de stof ‘Metaldehyde’ die in een aantal bestrijdingsmiddelen is verwerkt.
Hetzelfde middel is verwerkt in aanmaakblokjes voor de barbecue, dus voor de komende zomer…..let goed op uw huisdieren.

Vlooien en wormen
 

Is het waar dat honden die vlooien hebben, wormen krijgen?
Dat is heel goed mogelijk. Om dat antwoord te begrijpen is het verstandig eerst iets over de levenscyclus van de lintworm, want daar gaat het hier om, te vertellen.

De lintworm is opgebouwd uit een voorstuk met haakjes, die aan de darm vasthaken, en veel segmenten die een lang lint vormen. Aan het einde van dat lint laten steeds segmenten los. Die losgelaten segmenten zijn in feite zakjes gevuld met veel eitjes en bevinden zich meestal onder de staart van de hond. Ze lijken het meest op rijstkorrels.

De eieren in die zakjes zijn niet infectieus voor andere honden omdat ze zich eerst nog moeten ontwikkelen. Voor deze ontwikkeling hebben ze een vlo of luis nodig. Zo’n vlo of luis heet tussen-gastheer. Als de hond vervolgens bij het bijten in zijn vacht, vanwege de jeuk, zo’n geïnfecteerde vlo of luis inslikt, ontwikkelen zich allemaal lintwormen, die de cyclus weer opnieuw opstarten. Voor een goede wormbestrijding bij de hond is het dus ook vereist een goede vlooienbestrijding toe te passen.

Patella Luxatie

Bij patella luxatie ligt de knieschijf niet mooi in zijn groefje op het dijbeen, maar glijdt wat heen en weer tijdens het lopen. Het typische beeld dat hierbij hoort is een hond of kat die af en toe de achterpoot "op slot" heeft. Na een paar stappen verdwijnt dit weer.

Doordat de knieschijf zo los ligt, is er tijdens de groeifase geen groefje gevormd. Bovendien is de aanhechtingsplaat van de grote dijbeenspier op het scheenbeen vaak iets exentrisch gelegen, waardoor de knieschijf ook van zijn plaats getrokken wordt.

De therapie is wederom van chirurgische aard. De hoofdlijnen bestaan uit: het verplaatsen van de aanhechtingsplaat van de grote dijbeenspier en het uitdiepen van de groeve waar de knieschijf in ligt.

Ook wordt het gewrichtskapsel ingenomen waardoor de knieschijf niet meer van plaats kan veranderen. Als het dier op jonge leeftijd last heeft van dit probleem dan is het raadzaam om zo spoedig mogelijk te opereren en niet te wachten totdat het dier wat ouder is, dit om arthrose te voorkomen.

Kortom, u hoeft niet met knikkende knieen naar een dierenarts met een dier met knikkende knieen.

Urineverlies

Onlangs is er een nieuw geneesmiddel geintroduceerd voor behandeling van urine-incontinentie bij teefjes INCURIN. Uw fox kan om verschillende reden weleens een plasje achterlaten zoals:

-bij onderdanigheid laten foxen soms hun urine lopen
-ongewild urine verlies
-als foxen boos/verdrietig zijn
-als foxen onterecht terecht gewezen.

Er zijn verschillende soorten ongewild urineverlies.Een bepaald type ongewild urine verlies komt met name bij gesteriliseerde teefjes voor. Bij deze vorm kan de cirkelvormige afsluitspier, door een tekort aan het vrouwelijke hormoon oestrogeen, de blaas niet meer goed afsluiten.Deze vorm van ongewild urineverlies kan sinds kort met het geneesmiddel Incurin worden behandeld.

Incurun bevat de oestrogenen waar sommige teven na sterilisatie een tekort aan hebben. Incurin verbetert de functie van de afsluitspier en lost zo het probleem van ongewild urineverlies op. Ongewild urineverlies is voor de eigenaar en de fox heel vervelend: vlekken op het tapijt, op de bank, onaangename geurtjes in huis, de fox kan niet meer  mee ergens naar toe en ook bij het spelen en blaffen verliest de fox soms wat urine. Soms worden honden daar voor bestraft voor dit ongewilde gedrag, maar het probleem wordt daar niet minder van, maar juist groter, want de hond kan er niets aan doen. Doordat de vacht met urine is doordrenkt kan de fox irritatie en wondjes krijgen en de huid kan zelfs geinfecteerd raken. De ongewilde plasjes kunnen dus zeer onprettige gevolgen hebben. Soms is het met name voor de eigenaar zo'n groot probleem dat wordt besloten de hond in te laten slapen.

Bij de verzorging van een fox met ongewild urineverlies gelden behalve behandeling met een geneesmiddel Incurin, ook bepaalde leefregels.Zo moet er voor de fox voldoende gelegenheid zijn , met name voor het slapen, om een plasje te doen. Te zware foxen kunnen sneller last krijgen van ongewild urineverlies, dus houdt het gewicht van Uw fox in de gaten. Als bij het gebied rond de staart en de achterpoten de vacht kort en schoon wordt gehouden, ontstaan er minder irritaties.Foxen met ongewild urineverlies moeten wel voldoende kunnen drinken. Weinig drinken lost het probleem niet op en het gebrek aan water kan de nieren ernstig beschadigen. Een fox met ongewild urineverlies verdient het niet gestraft te worden, de fox kan er immers niets aan doen. De dierenartsen in Nederland kennen Incurin en kunnen helpen het probleem van ongewild urineverlies bij de fox te verhelpen of in ieder geval te verminderen. Het geven van "vers" (Duck, Carnibest, Rodi etc)  voer i.p.v. brokken kan een grote bijdrage leveren aan het oplossen van het urineverlies. In sommige gevallen gaat het zelfs helemaal over.

Giftig eten voor de fox

Het gebeurt wel eens dat een hond even aan de aandacht van de eigenaar ontsnapt en zich vervolgens tegoed doet aan 'heerlijke' hapjes. Eigenlijk kunnen de hapjes op veel plaatsen gevonden worden. In het eigen huis of bijvoorbeeld in een oppashuis. Ook gewoon op straat kom je van alles tegen en wat denk je van de tuin!

Soms zie je wat de hond aan het eten is, maar het blijft ook wel eens een verrassing. Wat moet je eigenlijk doen als je hond ineens gaat braken of spiertrekkingen en krampen krijgt? Onderstaand artikel geeft de mogelijkheid om eerste hulp te bieden.

Bij vergiftigingen heeft de hond een giftige stof binnen gekregen via de bek, de slijm­vliezen of de huid. Wat de behandeling van een vergiftiging moet zijn, hangt uiteraard af van bet gif.

Indien U vermoedt dat uw huisdier iets heeft opgegeten of als U daadwerkelijk gezien heeft dat uw hond iets heeft opgegeten, bel dan direct de dierenarts en houdt de verpakking (indien voorradig) bij de hand.

Vergiftigingsverschijnselen hoeven niet altijd direct op de treden; dit kan ook in een later stadium. De verschijnselen hangen af van het soort gif. Veel voorkomende verschijnselen zijn: braken, veel speekselen, diarree,  spiertrekkingen  en  krampen, bewustzijn vermindering of bewusteloosheid, ademhalingsproblemen en huidirritatie met blaarvorming.

Men kan thuis al eerste hulp bieden door bijvoorbeeld het dier te laten braken (binnen vier uur na inname), water drinken of norit toe te dienen (om de opname van de stof te minimaliseren). Maar niet bij elk gif mag je laten braken of drinken.

In bet volgende schema kan men zien bij welk gif, welke eerste hulp men bet beste kan bieden.

Laat een dier met een verminderde bewust­zijntoestand  of  bij  bewusteloosheid, bemoeilijkte ademhaling, verminderd sli­kreflex of een trage hartslag nooit drinken. Deze gifstoffen zijn nog maar een paar van veel voorkomende, er zijn er veel meer. De eerste hulp dient alleen maar ter voorkoming van verdere opname.

Raadpleeg na eerste hulp altijd een dierenarts.